The Invisible Man review: zien hoeft niet te betekenen geloven

Welke Film Te Zien?

Dag Van De Week: Maandag Dinsdag Woensdag Donderdag Vrijdag Zaterdag Zondag

Genre:  Fantastisch Drama Komedie Thriller Detective

Type:  Film   Serie

Show

Stuur Me Per E -Mail Toon Op De Site

Ons oordeel

Uiterst traumatisch en ongelooflijk waardevol.

Voor

• Het publiek hoeft Cecilia's geestelijke gezondheid nooit in twijfel te trekken
• Uitstekend gebruik van negatieve ruimte
• Gruwelijk op een triggerende manier
• Het terugwinnen van autonomie

Tegen

• Gruwelijk op een triggerende manier
• Misschien een haar te lang

Nadat Universal's Monster Universe niet van de grond kwam, voelde het alsof we nooit een van de klassieke monsters zouden zien die hun oude glorie terugwinnen. Betreed het diep verontrustende van schrijver/regisseur Leigh Whannell Onzichtbare man , en al het trauma dat het met zich meebrengt.

De film volgt Cecilia (Elisabeth Moss) terwijl ze probeert te ontsnappen aan haar gewelddadige ex Adrian (Oliver Jackson-Cohen). Met behulp van kalmerende middelen weet Cecilia met de hulp van haar zus uit het strakke strandhuis (compound?) van de opticien te glippen. De volgende keer dat we haar zien, is ze veilig in het huis van haar vriend James (Aldis Hodge) en zijn dochter, Sydney (Storm Reid). Deze locatie is bedoeld als een veilige plek, een gevoel dat wordt versterkt door de wetenschap dat James een agent is en dat Cecilia oprecht geliefd is bij zowel hij als zijn dochter.

Hoewel elke betrokken acteur een solide uitvoering brengt, is het nooit duidelijk dat Cecilia Kass van Moss de ster is. Dat is een feature, geen bug! Storm Reid's Sydney is een lieveling die je koste wat kost wilt beschermen, terwijl Hodge's James die (meestal) empathische, geruststellende sfeer van begin tot eind brengt. Maar dit was altijd bedoeld als de film van Moss. Whannell wilde er zeker van zijn dat de hoofdpersoon van de film voelde echt , en het schrijven in combinatie met de geweldige prestaties van Moss levert dat in schoppen op.

Ondanks het aandringen van haar steungroep dat ze veilig is, kan Cecilia het gevoel niet van zich afzetten dat Adrian haar zal vinden en weer zal meenemen. Haar angst is zo groot dat ze niet eens in haar eentje naar buiten durft te gaan. Hoewel haar vrienden geduldig met haar zijn en hun best doen om haar hand vast te houden tijdens haar herstel, duurt het tot Adrian wordt dood aangekondigd dat haar angst begint af te nemen.

Zelfs zonder de film te zien, weet je zeker dat haar troost van korte duur was.

De beste Amazon Prime Instant Video-deals van vandaag Amazon Prime Amazon Prime Video - Gratis proefversie Visie Bij Amazon Prime Amazon Prime Amazon Prime - jaarlijks $ 119/jaar Visie Bij Amazone Amazon Prime Amazon Prime - maandelijks $ 12,99/mnd Visie Bij Amazone

De onzichtbare man: waar ik van hield

Wat zich ontvouwt nadat Adrian zijn eigen dood in scène zet, is een masterclass in mentale en fysieke mishandeling. Mensen in Cecilia's leven worden als schaakstukken om haar heen bewogen terwijl ze wanhopig probeert ze te laten geloven dat Adrian nog leeft. Haar angst wordt voor iedereen om haar heen afgeschreven als paranoia, maar niet voor de kijker. Als publiek weten we dat ze niet gek is - een zet die ongelooflijk slim was van Whannell's kant.

Het is heel moeilijk om een ​​verhaal als dat van Cecelia te vertellen. Het vergt een aanzienlijke hoeveelheid luisteren naar vrouwen om je heen en zelfs meer empathie. Beide worden duidelijk gemaakt in De onzichtbare man . Het is dat kleine beetje balans dat deze diep triggerende film van 2 uur maakt en het verschuift van louter traumatisch naar een meeslepend verhaal dat al dan niet kan resulteren in een drie uur durende angstaanval voor overlevenden.

Elke misbruiker zoals Adrian weet dat ze dit misbruik voor de wereld kunnen uitvoeren zonder gevolgen, net zo zeker als elk slachtoffer begrijpt dat het waar is.

Hoewel dit zeker niet de eerste film is met een grotendeels onzichtbare antagonist, is het gebruik van negatieve ruimte absoluut meesterlijk. Omdat we Cecilia vanaf de sprong moeten geloven, weten we dat er iets onzichtbaars naar haar staart, zelfs als we alleen maar naar een lege ruimte staren. Lege douches, blinde muren, verlaten deuropeningen en lege stoelen worden allemaal gebruikt om de spanning naar huis te brengen. Dit wordt niet alleen mogelijk gemaakt door cinematografie, maar ook door de uitzonderlijke prestaties van Moss.

Op de een of andere manier even indrukwekkend is het gebruik van overvolle ruimtes, hoewel deze scènes worden gebruikt voor een ander soort marteling. Elke misbruiker zoals Adrian weet dat ze dit misbruik voor de wereld kunnen uitvoeren zonder gevolgen, net zo zeker als elk slachtoffer begrijpt dat het waar is. Het is de diepste vorm van gaslighting. Het geeft kijkers die dergelijke dingen misschien niet hebben meegemaakt ook de illusie dat de setting veilig is, terwijl onze hoofdrolspelers in werkelijkheid nooit meer gevaar hebben gelopen.

Als dit allemaal veel lijkt voor degenen die bang zijn dat The Invisible Man misschien meer ongemakkelijke gevoelens oproept dan je standaard horrorfilm, is het de moeite waard om op te merken dat Cecilia haar moment krijgt. Er is geen standaard 'happy end' in zicht, maar ons meisje herwint haar autonomie op haar eigen manier voordat het allemaal gezegd en gedaan is. Voor mij was dit moment enorm bevredigend. Hoewel ik het als recensent daar meestal bij laat, zal ik zeggen dat uw kilometerstand kan variëren in deze specifieke en met triggers gevulde omstandigheid.

De onzichtbare man: waar het worstelt

(Afbeelding tegoed: universeel)

Met dat in gedachten, zul je merken dat ik heb vermeld hoe diep deze film bepaalde overlevenden zal snijden als zowel een pro als een minpunt van de film. Vergis je niet; ik vind De onzichtbare man uitzonderlijk zijn, zowel vanuit technisch als vermakelijk perspectief. Het is prachtig geschoten, bedachtzaam geschreven en doet zijn werk als horrorfilm onberispelijk.

En ik zal er nooit meer naar kijken.

Deze film doet zijn werk zo goed dat ik er diep van geschud en gestrest raakte lang nadat die angst wegebde.

Aangezien ik nieuw ben in de Cord Cutters-familie, is het de moeite waard om op te merken dat horror mijn thuis is. Het troost me. Ik hou van de catharsis en terreur van het genre. Dat gezegd hebbende, de bovengenoemde paniekaanval van drie uur was ik. Deze film doet zijn werk zo goed dat ik er diep van geschud en gestrest raakte lang nadat die angst wegebde. Dat is zijn taak! En ik heb er geen moment spijt van dat ik hem heb gekeken. Maar één keer was genoeg.

Wat betreft andere klachten, er zijn er niet veel! Het is rondom vrij stevig. Als er iets was, zou ik zeggen dat het 5 tot 10 minuten van de runtime had kunnen worden bijgesneden. Er is lang niet zoveel dood gewicht als andere hedendaagse films, maar het had de zaken net een haartje strakker kunnen maken en nog een halve ster van mij kunnen krijgen.

The Invisible Man: Moet je kijken?

Absoluut! Zelfs als je in hetzelfde kamp belandt als ik in die zin dat je het maar één keer zult kijken, raad ik dit van harte aan, niet alleen voor horrorfans, maar voor iedereen die ervaring heeft met gewelddadige exen. Hell, zelfs als je gewoon een Elisabeth Moss-fan bent! De actrice heeft keer op keer bewezen dat ze de karbonades heeft om diep getraumatiseerde hoofdrolspelers te nemen en ze uitzonderlijk te maken, en haar optreden als Cecilia is niet anders.

The Invisible Man is een tergend actueel voorbeeld van hoe een misbruiker systematisch iemands leven kan vernietigen terwijl de hele samenleving het er gelukkig mee eens is dat ze een aardig persoon zijn. Het laat zien hoe slachtoffers constant in gevaar kunnen zijn, of ze nu thuis zijn of in een overvolle ruimte. En, belangrijker nog, hoe misbruikers hun aanvallen kunnen verschuiven naar de dierbaren van het slachtoffer, wat resulteert in een slechte tijd.

Is het een stressvol horloge? Zonder twijfel. Die stress zorgt er ook voor dat de vreugdevolle momenten - hoewel er maar weinig zijn - tastbaarder worden. Je kunt de gewichtstoename van Cecilia's schouders voelen tijdens die paar gelukzalige momenten dat ze gelooft dat Adrian in het begin dood is, op dezelfde manier waarop je niet anders kunt dan glimlachen terwijl ze een band opbouwt met James en Sydney.

De onzichtbare man is nu digitaal beschikbaar.